คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 573/2465
ย่อคำพิพากษา
พ.ร.บ. โรงจำนำ เจ้าของทรัพย์ฟ้องเรียกทรัพย์ที่คนร้ายลักไปจำนำ ลักษณเบ็ดเสร็จบทที่ 112 วิธีพิจารณาฎีกา - อุทธรณ์
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
มีผู้ร้ายลักของของโจทย์ไป แลไปจำนำไว้กับจำเลยซึ่งได้รับอนุญาตตั้งโรงรับจำนำ จำเลยได้รับจำนำของนั้นไว้โดยซื่อเช่นนี้ มีปัญหาว่า โจทย์จะมีสิทธิเรียกทรัพย์ของโจทย์คืนมาจากจำเลย โดยไม่ต้องเสียค่าไถ่ได้ฤาไม่
ฎีกาตัดสินว่า โจทย์เรียกคืนมาได้ตามกฎหมายลักษณเบ็ดเสร็จบทที่ ๑๑๒ มาตรา ๑๔ พระราชบัญญัติโรงรับจำนำ ร.ศ. ๑๑๔ หามีข้อความทับกฎหมายบทนั้นไม่
คดีนี้ต้องพิจารณาตามสัญญาทางพระราชไมตรี ระหว่างกรุงสยามกับอังกฤษ คู่ความมีสิทธิที่จะทูลเกล้า ฯ ถวายฎีกาได้แต่เฉภาะในปัญหาข้อกฎหมายเท่านั้น
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 573/2465
นายคล้อย ยิ่งวิริยะ ที่ นายประเวศร์ ยิ่งวิริยะ ที่ โจทก์
นางทองศุข เจ้าของโรงจำนำญี่ห้อหลีฮอง (สัปเยกอังกฤษ) ล.
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายคล้อย ยิ่งวิริยะ ที่ นายประเวศร์ ยิ่งวิริยะ ที่ · ล. - นางทองศุข เจ้าของโรงจำนำญี่ห้อหลีฮอง (สัปเยกอังกฤษ) |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | เนียล · กฤติ · จินดา |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา