คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 230/2466
ย่อคำพิพากษา
ที่ดิน จำนำ,ให้บุตรไถ่มาทำกิน วีธีพิจารณาแพ่ง ม. 39
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
ที่นาบิดาเอาไปจำนำเขาไว้ ให้บุตร์ไปไถ่มา บุตร์นำเงินไถ่มา ทำกิน แลถือตัวเปนเจ้าของได้กว่า ๑๐ ปี บุตร์ตาย บิดาเข้าปกครองไม่ยอมออก โจทย์ภรรยาของบุตร์จึงฟ้องขอให้ขับไล่
ฎีกาตัดสินให้ขับไล่ แต่เห็นว่าบุตร์พึ่งตายเมื่อเดือน ๖ พ.ศ. ๒๔๖๕ (โจทย์ฟ้องวันที่ ๑๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๖๕) บิดาควรได้มรฎกของบุตร์ด้วย แลเห็นว่าสำนวนพอที่จะแบ่งมรฎกในชั้นนี้ทีเดียวได้ จึงพิพากษาให้ขายทอดตลาดที่รายนี้ ได้เงินเท่าใดแบ่งให้เปนสมรส ได้แก่โจทย์ ๑ ส่วน แลเปนมรฎกของบุตร์ ๒ ส่วน ส่วนมรฎกให้แบ่งเปน ๓ ภาค ให้บิดาให้ ๑ ภาคแลเปนของโจทย์แลบุตร์คนละ ๑ ภาค
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 230/2466
นางเลื่อน โจทก์
นายบุญตา นายพัน ล.
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางเลื่อน · ล. - นายบุญตา นายพัน |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ศรี · พิพาก · มโน |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา