คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1096/2467

อ้างเอกสาร นำสืบ น่าที่

โจทก์ฟ้องขับไล่ จำเลยต่อสู้ว่าบิดาโจทก์ยกที่รายพิภาษให้จำเลยยื่นหนังสือเป็นหลักฐานโจทก์ค้านว่าบิดาโจทก์ไม่ได้ทำหนังสือนั้น แม้ทำก็ใช้ไม่ได้ โจทก์จำเลยไม่ติดใจสืบพะยาน ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังว่าหนังสือนั้นเปนพินัยกรรม ให้ยกฟ้องโจทก์ ๆ ฎีกาว่าหนังสือนั้นไม่ใช่พินัยกรรม ฎีกาตัดสินว่า เมื่อฝ่ายใดอ้างหนังสือ ฝ่ายนั้นมีน่าที่นำสืบ ว่าหนังสือนั้นเป็นหนังสือที่แท้จริงเว้นแต่อีกฝ่ายหนึ่งจะรับ ในเรื่องนี้จำเลยเป็นผู้อ้าง ฝ่ายโจทก์คัดค้าน จำเลยหาได้สืบว่าเป็นหนังสือที่แท้จริงไม่ เพราะฉนั้นโดยหลักวิธีพิจารณาจะฟังหนังสือนั้นเป็นหลักฐานอย่างใดไม่ได้ เมื่อไม่ฟังหนังสือนั้นแล้ว จำเลยไม่มีทางชนะคดีเพราะที่ดินเป็นของบิดามารดาโจทก์ จำเลยไม่ได้เป็นบุตรแลทั้งไม่ได้ต่อสู้ความทางมรฏก ให้ ขับไล่จำเลย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1096/2467 นายฮิม ม่วงเนต โจทก์ นายยีหมัด ฯลฯ ล