คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 415/2467

ทรัพย์เคลื่อนที่ได้ยินยอม,ให้โดยเสน่หากรรมสิทธิ

เมื่อบิดาจำเลยจะได้โจทย์เปนภรรยาจำเลยได้ไปพร้อมด้วยเถ้าแก่ ได้เอาสร้อยของจำเลย ๑ สายเปนของหมั้นให้แก่โจทย์ บิดาจำเลยกับโจทย์ได้ทำงานสมรสตามประเพณี ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยยินยอมให้บิดาของตนเอาสายสร้อยไปหมั้นโจทย์ แลจำเลยก็เปนผู้เอาไปหมั้นด้วยเช่นนี้ จำเลยหมดกรรมสิทธิในสร้อยนั้น เมื่อจำเลยเอาสร้อยนั้นไปโดยพลการต้องคืนให้โจทย์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 415/2467 นางเพี้ยน โจทก์ นางตุ้ย ล.