คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 239/2469

ที่ดิน จำนอง สละสิทธิที่จะฟ้องร้องให้หลุด

ได้ความว่าเมื่อ ๑๓ ปีมาแล้วบิดามารดาจำเลยจำนองที่ดินไว้กับโจทย์เปนเงิน ๑๓๖๐ บาท ยอมเสียดอกเบี้ยชั่งละ ๑ บาทต่อเดือน และได้เสียดอกเบี้ยให้กับโจทย์แต่เพียงใน ๓ ปีแรกเท่านั้นต่อมาบิดามารดาจำเลยตาย โจทย์ยอมให้จำเลยโอนโฉนดรับมรฎกในนามของจำเลยและยอมให้ไถ่ที่ดินคืนโดยใช้ต้นเงิน ๑๓๖๐ บาทกับดอกเบี้ย ๑๓๖๐ บาทให้แก่โจทย์ ฎีกาเห็นว่าโจทย์ได้เลือกรับคำสัญญาจของจำเลยที่จะขอไถ่ที่ดินเพื่อประโยชน์แก่โจทย์ โจทย์จึงยอมสละสิทธิที่จะเรียกร้องที่ดินหลุดเปนกรรมสิทธิตาม พ.ร.บ.ลักษณจำนำขายฝากที่ดินเสียแล้ว จึงพิพากษาให้จำเลยใช้เงินแก่โจทย์ ๒๗๒๐ บาทเพื่อไถ่ที่ดินภายใน ๑ เดือน ถ้าไม่สามารถจะไถ่ได้ตามกำหนดแล้ว ก็ให้ที่ดินหลุดเปนสิทธิแก่โจทย์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 239/2469 นายบุญเกิด โจทก์ นายมี นางสาวดีกับพวก ล.