คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 793/2469
ย่อคำพิพากษา
ที่ดิน ที่ป่าจับจองแล้วละทิ้ง มีผู้อื่นเข้าจับจองใหม่
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
ได้ความว่าที่ดินหมาย ก.นี้เดิมเป็นของโจทย์ โจทย์ถางป่าทำเป็นนาอยู่ ๒ ปี แล้วโจทย์ละทิ้งรกร้างให้เป็นป่ามาประมาณ ๕ ปี เมื่อเดือน ๖ พ.ศ. ๒๔๖๗ จำเลยร้องขอจับจอง เจ้าพนักงานได้ปิดประกาศโฆษณาแล้ว ไม่มีผู้ใดคัดค้านจนพ้นกำหนด ๓๐ วัน ครั้นเดือนยี่ พ.ศ.๒๔๖๗ ซึ่งภายหลังประกาศถึง ๙ เดือน โจทย์ได้ลงมือทำ จำเลยก็นำเจ้าพนักงานไปห้ามปราม แลในต้นปี พ.ศ. ๒๔๖๗ นั้นจำเลยได้ให้ญาติของจำเลยถางป่าทำเป็นนาตลอดมา
ฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณว่า ให้ที่หมาย ก. เป็นของจำเลย
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 793/2469
นางสุด โจทก์
นายโต๊ะ ล.
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางสุด · ล. - นายโต๊ะ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | หริศ · นรเนติ · พิจารณา |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา