คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 377/2472

หักหนี้ การที่เจ้าหนี้รับเงินชำระหนี้จากคนหนึ่งไม่มีสิทธิจะเอาเงินส่วนของเขามาหักใช้หนี้รายอื่นได้

โจทย์ฟ้องว่าโจทก์นำเงิน ๒๕๐ บาทไปขอไถ่ที่นาซึ่งขายฝากไว้แก่จำเลย ๆ รับเงินแลคืนตราจองให้แล้ว แต่หนังสือสัญญาชายฝากยังหาได้คืนให้ไม่ ขอให้ศาลบังคับจำเลยคืนหนังสือสัญญาแลห้ามอย่าให้เข้ามาเกี่ยวข้องในที่ของโจทก์ต่อไปกับให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ๒๐๐ บาท จำเลยให้การว่า เงินที่โจทก์ไถ่ถอนนั้นเป็นเงินของนางวอนพี่สะไภ้โจทก์ นางวอนเป็นหนี้จำเลยอยู่ ๘๐ บาท จำเลยจึงยึดไว้เพื่อหักใช้หนี้ ศาลเดิมตัดสินยกฟ้องโจทก์ ศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับให้จำเลยคืนสัญญาขายฝากที่นากับใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ ๒๐๐ บาท ศาลฎีกาเห็นว่า ถึงแม้เงินที่โจทก์นำมาไถ่ที่นาจะเป็นเงินของใครก็ตาม เมื่อจำเลยรับไว้ในฐานที่โจทก์ขอไถ่ที่นาจากจำเลย ๆ ก็ไม่มีสิทธิอันใดที่จะเอาเงินของโจทก์มาขอหักใช้หนี้ที่นางวอนเป็นหนี้จำเลยได้ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 377/2472 นางผาด โจทก์ นางชื่น จำเลย