คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 989/2472
ย่อคำพิพากษา
ที่ดินละทิ้งแล้วกลับเข้ามาอีกคงมีกรรมสิทธิตามเดิม เทียบฎีกา 125/2454
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
ได้ความว่ามีที่ดินแปลงหนึ่งซึ่งเปนมฤดกควรได้แก่นางจุ่นครึ่งหนึ่ง อีกครึ่งหนึ่งควรได้แก่โจทก์และนางพวงคนละเท่า ๆ กัน ฝ่ายนางจุ่นนั้นได้ออกไปจากที่ประมาณ ๒๐ ปี แล้วก็กลับเข้ามาอยู่ปกครองอีกจนถึงวันฟ้องได้ ๗ - ๘ ปี ดังนี้ ปัญหามีนางจุ่นจะได้กรรมสิทธิในที่หรือไม่
ศาลเดิมเห็นว่า นางจุ่นไม่ควรได้เพราะละทิ้ง ๒๐ ปีแล้ว การที่เข้ามาอยู่ใหม่ก็เท่ากับอาศัย
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า นางจุ่นได้ละทิ้งที่ไปภายหลังได้กลับเข้ามาโดยลำพังอำนาจตัวเองตั้ง ๗ - ๘ ปี โดยไม่ได้ขออาศัยใคร และไม่มีใครคัดค้าน นางจุ่นได้กลับถือสืบกรรมสิทธิในที่ดินของตน นางจุ่นควรได้แบ่งตามส่วนของเขา
ฎีกาตัดสินยืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 989/2472
นางเฟื่อง อ้วนโต โจทก์
นายพวง นางจุ่น จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางเฟื่อง อ้วนโต · จำเลย - นายพวง นางจุ่น |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | หริศ · ศรี · นล |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา