คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 385/2473

วิธีพิจารณาแพ่งอาญาโจทก์ฟ้องทางอาญาและเรียกค่าเสียหาย ศาลยกอาญา ศาลคงวินิจฉัยค่าเสียหายต่อไป สัญญาโมฆะสัญญาฝ่ายใดฟ้องไม่ได้ พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ที่ดินละทิ้ง

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักตัดฟืน ขอให้ลงโทษทางอาญาและเรียกค่าเสียหาย ศาลเดิมเห็นว่าจำเลยตัดไม้โดยเข้าใจว่าเปนที่ของตน ยังไม่ผิดทางอาญา แต่ให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ๒๐ บาท ศาลอุทธรณ์ตัดสินยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า คดีอาญาโจทก์ฎีกา (ข้อเท็จจริง) ไม่ได้ คงฎีกาได้ในเรื่องค่าเสียหาย ทางพิจารณาได้ความว่าที่ดินเปนของจำเลย จำเลยทำสัญญากันเองขายฝากให้โจทก์ๆ เข้าปกครองตัดไม้ ส่วนจำเลยคงอยู่ในที่ต่อไป จะถือว่าจำเลยละทิ้งไม่ได้ และจะถือว่าโจทก์ปกครองโดยปรปักษ์ไม่ได้ เพราะโจทก์ไม่ได้ถือว่าตนได้ปกครองอย่างเจ้าของ โจทก์ไม่มีอำนาจเรียกค่าเสียหาย เพราะสัญญาเปนโมฆะให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 385/2473 นางตาล โจทก์ นายสุด จำเลย