คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 500/2473
ย่อคำพิพากษา
คดีทีศาลรับฟ้องและจำเลยให้การปฏิเสธฟ้องแล้วศาลต้องสืบพะยานโจทก์จำเลยต่อไป
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
พระราชบัญญัติวิธีพิจารณาความมีโทษสำหรับใช้ไปพลางก่อน ร.ศ.115 ม.12
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีนี้ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินต้องกันให้ยกฟ้องโจทก์ ซึ่งฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายตามม.๒๔๙ โดยไม่ยอมรับฟังคำพะยานโจทก์อ้างเหตุว่าเคยชี้ขาดมาแล้วในคดีที่หาว่า ล.เป็นจำเลย (ซึ่งจำเลยในคดีนี้ได้ร่วมมือด้วย) ว่าคำพะยานเหล่านั้นไม่ควรเชื่อฟังเป็นความจริง
โจทก์ฎีกาเป็นข้อกฎหมายว่า ที่ศาลล่างตัดสินมานั้นยังไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อศาลได้รับประทับฟ้อง และจำเลยได้ให้การต่อสู้คดีแล้ว ศาลต้องสืบพะยานโจทก์จำเลยต่อไป ตาม พรบ วิธีพิจารณาความมีโทษสำหรับใช้ไปพลางก่อน ร.ศ.๑๑๕ ม.๑๒ และในคำตัดสินคดีก่อนนั้นก็กล่าวถึงความผิดหรือไม่ผิดฉะเพาะตัว ล.เท่านั้น จึงตัดสินย้อนสำนวนไปให้ศาลเดิมสืบพะยานโจทก์จำเลย แล้วตัดสินตามรูปคดี
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 500/2473
อัยยการสิงหบุรี โจทก์
นายเหงี่ยมกังสิน จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยยการสิงหบุรี · จำเลย - นายเหงี่ยมกังสิน |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | บัส · เทพ · พรหม |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - พระชัยปัญญา · ศาลอุทธรณ์ - พระกุศนะเรศร์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา