คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 289/2474

มฤดก ขัดทรัพย์ ฟ้อง, ตัดสินโจทก์ จำเลยพิพาทกันด้วยเรื่องมฤดก ครั้นยึดทรัพย์มฤดกจะทอดตลาด มีผู้ขัดทรัพย์ แต่ปรากฎว่าผู้ร้องมีส่วนจะได้รับมฤดกด้วยต้องถอนการยึด การยกทรัพย์ให้โดยพูดด้วยวาจาเท่านั้นยังไม่ทำให้ผู้รับสิทธิตามกฎหมายการสละสิทธิรับมฤดกโดยกล่าวด้วยวาจาใช้ไม่ได้ ปัญหากฎหมาย

โจทก์ จำเลยทำยอมกันต่อศาลว่า จำเลยยอมแบ่งมฤดก อ.ให้ โจทก์ ๑๑๗๔ บาทเศษ จำเลยไม่ทำตามยอม โจทก์จึงยึดทรัพย์มฤดล อ. ว.มารดาจำเลยร้องขัดทรัพย์ ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นว่าผู้ตายเป็นลูกพี่ลูกน้องกับผู้ร้อง แลผู้ตายไม่มีสามีแลบุตร์ ดังนี้มฤดกผู้ตายควรได้แก่ผู้ร้อง ไม่ใช่จำเลย ทั้งผู้ร้องก็ได้ปกครองที่นาที่ยึดนี้มา จึงให้ถอนการยึด โจทก์ฎีกาคัดค้านในปัญหาข้อกฎหมายว่า (๑)จำเลยควรได้รับมฤดก อ.เพราะก่อน อ.ตาย อ.ได้พูดยกทรัพย์ให้ (๒)ผู้ร้องได้ปฏิเสธสิทธิในกองมฤดกแล้ว ย่อมไม่สามารถจะร้องขัดทรัพย์ได้อีก ศาลฎีกาเห็นว่าปัญหาข้อ ๑. นั้น การที่ อ.พูดด้วยวาจาไม่ทำให้ผู้นะรับได้สิทธิตามกฎหมาย ส่วนข้อ ๒.การสละสิทธิโดยกล่าวด้วยวาจาก็ไม่พอจะยกขึ้นบังคับได้ ผู้ร้องจึงมีสิทธิร้องขัดทรัพย์ได้ แลตัดสินยืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 289/2474 นางหน่วง กับพวก โจทก์ นายยุย จำเลย