คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 352/2474
ย่อคำพิพากษา
ลักเด็กหญิงอายุ 13 ปีไปขายเพื่อเป็นคนใช้มีผิดตาม ม.275 อย่างไรเรียกว่าเป็นทาษ
น่าที่นำสืบลักษณะพะยาน
ปัญหากฎหมาย
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
ได้ความว่าจำเลยลักเด็กหญิงอายุ ๑๓ ปีไปจากผู้ปกครองแล้วเอาไปขายแก่ผู้มีชื่อเพื่อเปนคนใช้ดังนี้
ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๗๕ ให้จำคุก ๓ ปี.
โจทก์ฎีกาเป็นปัญหากฎหมายขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๖๙ เรื่องขายคนเป็นทาษ
ศาลฎีกาเห็นว่าลักษณของความเป็นทาษนั้น เทียบตามกฎหมายเก่า ความเป็นทาษต้องมีค่าตัว ผู้เป็นทาษไม่มีความอิสสระในตนเอง แลการที่จะลงโทษจำเลยตาม ม.๒๖๙โจทก์ต้องนำ+ว่าจำเลยได้ขายเด็กนั้นไปเพื่อเป็นทาษ เมื่อ โจทก์ไม่มีพะยานมาสืบ ทั้งฟ้อง โจทก์ก็ว่าจำเลยขายเด็กหญิงให้เป็นคนใช้ดังนี้ จึงจะลงโทษจำเลยตาม ม.๒๖๙ ไม่ได้ คงตัดสินยืนตามศาลล่าง
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 352/2474
กรมอัยยการ โจทก์
นางมี จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - กรมอัยยการ · จำเลย - นางมี |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | นล · ศรี · หริศ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - พระดุลยธรรม · ศาลอุทธรณ์ - พระยา+ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา