คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 393/2474

ฟ้อง, ตัดสิน โจทก์ขอให้เพิ่มโทษจำเลย ตาม ม.72-73 เมื่อปรากฎว่าความผิดของจำเลยต้องเพิ่มตาม ม.76 แล้ว ศาลไม่เพิ่มโทษจำเลย

จำเลยได้หมิ่นประมาทโจทก์ซึ่งหน้า แลจำเลยเคยต้องโทษในความผิดฐานนี้มาแล้วยังไม่พ้นกำหนด กลับมาทำผิดคดีนี้ขึ้นอีก โจทก์จึงขอให้ลงโทษแลเพิ่มโทจำเลยตาม ม.๗๒-๗๓ ปัญหาจึงมีว่าจะใช้ ม.๗๖ เป็นบทเพิ่มโทษจำเลยได้หรือไม่ ฯ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๓๓๙ ข้อ ๒ แลให้เพิ่มโทษจำเลยตาม ม.๗๖ ทวีคูณ ศาลฎีกาเห็นว่าตาม ม.๗๒ แล ๗๓ ดังที่โจทก์ขอมาในฟ้องนั้นอัตราที่จะเพิ่มโทษใน ๒ มาตรา นี้มีระวางตั้งแต่ ๑ ใน ๓ ถึงกึ่งหนึ่งเป้นอย่างสูงสุด แลตาม ม.๗๕ ห้ามมิให้นำมาตรา ๗๒ - ๗๓ ไปใช้ในการเพิ่มโทษในคดีละหุโทษ เมื่อโจทก็ไม่ได้ขอให้เพิ่มโทษตามมาตรา ๗๖ แล้วจะใช้มาตรานี้เป็นบทเพิ่มโทษจำเลยไม่ได้เพราะเกินคำขอ จึงตัดสินแก้ให้ยกดดษเพิ่มตาม ม.๗๖ เสีย นอกนี้ ยืนตา ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 393/2474 นายบรรจง ถาวร โจทก์ นางถิ้น จำเลย