คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 427/2474
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การกระทำที่เผาป่าในที่ของตนเองแล้วเพลิงลามไปไหม้ทรัพย์สินของผู้อื่นเสียหาย เป็นความผิดฐานวางเพลิงเผาทรัพย์ผู้อื่นตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 201 ไม่ใช่ความผิดฐานเผาทรัพย์ตามมาตรา 187 เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าจำเลยมีเจตนาร้ายที่จะเผาทรัพย์ของผู้อื่น
ย่อคำพิพากษา
ความผิดตาม ม.187 ต้องปรากฎว่าจำเลยมีเจตนาร้าย จำเลยเผาป่าในที่ของจำเลยเพลิงลามไปไหม้ต้นยางของผู้อื่นเสียหายมีผิดตาม ม.201 ข้อ 1 หาใช่ ม.187 ไม่ (ฎีกาที่ 16/56)
จำเลยเป็นคนชะราอายุ 80 ปีควรได้ยกเว้นโทษจำคุก
คนบังคับอังกฤษเป็นคู่ความฎีกาได้แต่ปัญหาข้อกฎหมาย
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
จำเลยเผ่าป่าในเขตต์ที่ดินของจำเลยด้วยความประมาทของจำเลยเป็นเหตุให้เพลิงลุกลามไหม้ต้นยางแลมะพร้าวของ ป.เสียหายดังนี้ มีปัญหาว่าจำเลยจะมีผิดตาม ม.๑๘๗ หรือ ๒๐๑ ข้อ ๑
ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๑๘๗ ให้จำคุก ๖ เดือน แต่จำเลยเป็นคนชะรามากแลไม่มีเจตนาร้ายให้รอการลงอาชญาไว้
ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๐๑ ข้อ ๑ ตามนัยฎีกา ฎีกาที่ ๑๖/๒๔๕๖ แต่จำเลยมีอายุ ๘๐ ปี ควรลงโทษปรับสถานเดียวจึงให้ปรับจำเลย ๒๐ บาท
โจทก์ฎีกาข้อกฎหมายว่าจำเลยควรมีผิดตาม ม.๑๘๗
ศาลฎีกาเห็นว่าคดีไม่ได้ความว่าจำเลยทำโดยเจตนาร้าย เพราะฉะนั้นความผิดของจำเลยไม่เข้า ม.๑๘๗ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 427/2474
อัยยการนราธิวาส โจทก์
นายไชเอสอินปราชาห์ (บังคับอังกฤษ) จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยยการนราธิวาส · จำเลย - นายไชเอสอินปราชาห์ (บังคับอังกฤษ) |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | พรหม · วิกรม · บัส |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ · ศาลอุทธรณ์ - พระมนูภาณ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา