คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 428/2474
ย่อคำพิพากษา
เผาหญ้าในนาของตนไฟได้ลามไปไหม้ป่าหวายของผู้อื่นเข้ามีผิดตาม ม.201 ข้อ 1
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
จำเลยจุดไฟเผาหญ้าในนาของจำเลย ไฟได้ไหม้ลามไปไหม้ป่าหวายของ จ.เสียหายดังนี้ มีปัญหาว่าจำเลยจะมีความผิดตาม ม.๑๘๗ หรือ ๒๐๑ ข้อ ๑
ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๑๘๗ ประกอบด้วย ม.๑๘๖ ให้จำคุก ๒ ปี
ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๐๑ ข้อ ๑ ให้จำคุก ๓ เดือน
โจทก์ฎีกาว่าจำเลยควรมีผิดตาม ม. ๑๘๗ ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์มิได้แย้งว่าหญ้าที่จำเลยเผานั้นเป็นทรัพย์ของจำเลย เพราะฉะนั้นไม่จำต้องวินิจฉัยในข้อนี้ แลที่ศาลอุทธรณ์วางบท ม.๒๐๑ นั้นชอบแล้ว จึงตัดสินยืนตาม
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 428/2474
อัยยการสมุทรปราการ โจทก์
นายทิพย์ จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยยการสมุทรปราการ · จำเลย - นายทิพย์ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | วิชัย · พิพาก · พรหม. |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - หลวงมนูเวทย์ · ศาลอุทธรณ์ - พระราชปัญญา |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา