คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 432/2474
ย่อคำพิพากษา
ความผิดฐานลักทรัพย์ต้องมีเจตนาจึงจะมีผิด คำว่า "แสวงหาประโยชน์ที่มิควรได้" หมายความอย่างไร
ศาลฎีกาต้องฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่าง
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์
ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า จำเลยไม่มีเจตนาที่จะลักไม่มีผิดให้ยกฟ้อง
โจทก์ฎีกาข้อกฎหมายว่าการกระทำของจำเลยมีเจตนาทุจจริต
ศาลฎีกาเห็นว่าตาม ม.๖ ข้อ ๓ คำว่า "แสวงหาประโยชน์ที่มิควรได้นั้น" คือการเอาทรัพย์ของเขาไปเพื่อถือเอาเป็นของตน แต่คดีนี้ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยไม่มีเจตนาที่จะลักจึงไม่มีการทุจจริตแลศาลฎีกาต้องฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่าง จึงตัดสินยืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 432/2474
อัยยการสุราษฎรธานี โจทก์
นายอ่อนทอง นายส้วน จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยยการสุราษฎรธานี · จำเลย - นายอ่อนทอง นายส้วน |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | หริศ · ศรี · นล |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - พระอินทประชา · ศาลอุทธรณ์ - พระยาดุลยธรรม |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา