คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 477/2474
ย่อคำพิพากษา
เผาสวนยางมีผิดตาม ม.185 หาใช่ ม.186 ไม่ สวนยางไม่ใช่ป่าไม้หรือพืชผล
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
ได้ความว่า จำเลยเผาสวนยางพารารับเบอร์ของผู้มีชื่อ โจทก์ขอให้ลงโทษตาม ม.๑๘๖
ศาลฎีกาเห็นว่าสวนยางพารารับเบอร์ไม่ใช่ป่าไม้หรือพืชผลตามความหมายแพ่ง ม.๑๘๖ เพราะฉะนั้นความผิดของจำเลยจึงต้องด้วย ม.๑๘๕ หาใช่ ม.๑๘๖ ไม่ แลตัดสินให้จำคุกจำเลย ๑ ปีตามศาลเดิม
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 477/2474
อัยยการจังหวัดตรัง โจทก์
นายแก้ว จิตร์เรือง จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยยการจังหวัดตรัง · จำเลย - นายแก้ว จิตร์เรือง |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | พรหม · พิพาก · วิชัย |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - นายต่วน ถีรวัฒน์ · ศาลอุทธรณ์ - พระวรพจน์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา