คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 827/2474
ย่อคำพิพากษา
ผู้จัดการยี่ห้อเป็นตัวแทนของยี่ห้อ ตั้งผู้จัดการยี่ห้อซื้อขายสังหาริมทรัพย์ไม่จำต้องทำเป็นหนังสือ
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
ปรากฏว่าจำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าของโรงสีไฟยี่ห้อตันยู่ฮะและจำเลยที่ ๒ เป็นผู้จัดการ ได้ทำการค้าขายเข้าสารกับโจทก์ และได้รับเงินค่าเข้าจากโจทก์เป็นจำนวนเกินกว่าราคาเข้าที่ส่ง และในใบรับเงินนั้นมีชื่อจำเลยที่ ๒ เป็นผู้เซ็นรับและประทับตรายี่ห้อตันยู่ฮะ และมีใบรับเงินลงชื่อจำเลยที่ ๓ โดยจำเลยที่ ๑ จะอยู่รอรับด้วยตนเองไม่ทัน ภายหลังมาคิดบัญชีกับปรากฎว่ายังเป็นหนี้โจทก์อยู่ จำเลยที่ ๑ จึงเซ็นรับรองหนี้นั้นไว้ โจทก์จึงมาฟ้องขอให้จำเลยทั้ง ๓ ใหช้เงินโดยอ้างว่าเป็ฯหุ้นส่วนกันหรือเป็นเจ้าของร่วม
ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยที่ ๑ ผู้เดียวเท่านั้นต้องรับผิด เพราะจำเลยที่ ๒ เป็นแต่ตัวแทนของจำเลยที่ ๑ แลจำเลยที่ ๒ ๓ ไม่ได้เป็นหุ้นส่วนหรือเจ้าของร่วมกับจำเลยที่ ๑ และการตั้งตัวแทนค้าขายสังหาริมทรัพย์ไม่จำต้องมีหนังสือ จึงให้ จำเลยที่ ๑ รับผิดแต่ผู้เดียว
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 827/2474
นายซุ่นเอี๋ยว เจ้าของยี่ห้อเกียฮะ โจทก์
นางไข่ที่ 1 นายใข่ฮวดที่ 2 นางกิมเล้งที่ 3 จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายซุ่นเอี๋ยว เจ้าของยี่ห้อเกียฮะ · จำเลย - นางไข่ที่ 1 นายใข่ฮวดที่ 2 นางกิมเล้งที่ 3 |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | พิพาก · พรหม · วิชัย |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | พระยาวัชราช · พระยาธรรมสารนิติ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา