คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 936-937/2474

ขายฝากเกิน 10 ปีที่ย่อมหลุดเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ซึ่งฝาก โฉนดออกทับที่คนอื่น รับจำนองโดยซื้อตามโฉนดที่ออกทับที่คนอื่นไม่มีผล

ได้ความว่า จ.บิดาจำเลยทำสัญญาขายฝากที่ดินไว้แก่ผู้ร้องเมื่อ ร.ศ.๑๒๗ เมื่อ พ.ศ.๒๔๗๐ จ.แจ้งความเท็จขอออกโฉนดที่ดินแลทำสัญญาให้แก่จำเลย ภายหลังจำเลยได้ทำสัญญาจำนองไว้กับโจทก์เมื่อ พ.ศ.๒๔๗๐ ศาลพิพากษาให้ที่หลุดเป็นกรรมสิทธิ์แก่ผู้ร้อง ฝ่ายโจทก์ฟ้องเรียกเงินจากจำเลยตามสัญญาจำนองจำเลยทำยอม โจทก์จึงยึดที่ดินเพื่อขายทอดตลาด ผู้ร้องขัดทรัพย์ขอให้ถอนการยึด ฎีกาตัดสินว่า ที่หลุดเป็นสิทธิ์แก่ผู้ร้องเมื่อ พ.ศ.๒๔๖๑จำเลยไม่มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินตามโฉนด โจทก์ผู้รับจำนองหามีสิทธิ์ดีกว่าผู้ร้องไม่ เพราะโฉนดออกทับที่ของผุ้ร้องเมื่อโจทก์จะยึดที่รายนี้ ก็ให้นำเงินมาไถ่ถอนการขายฝากเสียก่อน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 936 - 937/2474 นายยิ้ม แลนายสุก โจทก์ นางแผ้ว แลนางสวน จำเลย นายแทน ผู้ร้อง