คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 990/2474

ฆ่าคนตายโดยมีสาเหตุแต่โจทก์มิได้กล่าวในฟ้องว่าจำเลยทำโดยพยายามต้องลงโทษตาม ม.249 รับสารภาพโดยจำนนต่อพะยานไม่ลดโทษให้

จำเลยได้ฆ่านางสาว น.ตายโดยเจตนาเนื่องจากสาเหตุที่จำเลยรักใคร่ น. แต่ ม.ไม่รักตอบ ตามฟ้องของอัยยการอ้าง ม.๒๔๙ บทเดียว ส่วนฟ้องของ ส.อ้างมาตรา ๒๕๐ ด้วย แต่ฟ้องทั้ง ๒ ฉะบับมิได้กล่าวว่าจำเลยได้ทำโดยพยายามแลพยาบาทมาดหมาย แลเมื่อโจทก์ได้สืบพะยานหมดแล้ว ส.จำเลยจึงให้การรับสารภาพ ศาลฎีกาตัดสินว่า ตามฟ้องของโจทก์ระวางบท ม.๒๕๐ ข้อ ๓ ลงโทษจำเลยไม่ได้ ต้องวางบท ม.๒๔๙ แลจำเลยทั้ง ๒ ไม่ควรได้รับความปราณีลดโทษตาม ม.๕๙ เพราะจำนนต่อพะยานโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 990/2474 อัยยการสมุทสงคราม แลนางสุข โจทก์ นายสิทธิ นายเหลือบ จำเลย