คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 102/2475
ย่อคำพิพากษา
คดีที่เสร็จเด็ดขาดไปแล้ว แม้คราวก่อนอ้าง ม.338 มาคราวหลังอ้าง ม.256 ต่างกัน แต่เป็นคดีเดียวกันฟ้องไม่ได้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า คดีนี้อัยยการเคยฟ้องศาลลงโทษ อ.ตามมาตรา ๓๓๘ ฐานทำร้ายร่างกาย คดีเสร็จเด็ดขาดไปหนหนึ่งแล้วโจทก์กลับนำมาฟ้อง อ.ขอให้ศาลลงโทษตาม ม. ๒๕๖ อีก
ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า แม้โจทก์จะอ้างมาตราต่างกันกับที่อัยยการฟ้องก็ดี เมื่อเป็นคดีเรื่องเดียวกัน และศาลได้ตัดสินเสร็จเด็ดขาดแล้วจะฟ้องอีกไม่ได้
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 102/2475
นายเทียมฮก โจทก์
นายอุ้ย นายปักคิม นายเฮียะ จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายเทียมฮก · จำเลย - นายอุ้ย นายปักคิม นายเฮียะ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | วิกรม · นล · ศรี |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - หลวงศีรี+ · ศาลอุทธรณ์ - พระยา+ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา