คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 385/2475

อย่างไรเรียกว่าตัวการกระทำผิดด้วยกัน จำเลยกับพวก 3 คนไปด้วยกัน จำเลยลักทรัพย์แล้วส่งให้พวก 3 คนนั้น ครั้นเจ้าทรัพย์ติดตามจำเลยขู่จะทำร้าย แล้วจำเลยกับพวก 3 คนก็พาทรัพย์ไปด้วย กันดังนี้ เป็นความผิดฐานปล้น

จำเลยกับพวก ๓ คนไปที่กระท่อม ต. จำเลยผู้เดียวเข้าไปในกระท่อม ส่วนอีก ๓ คนอยู่ห่างกระท่อมประมาณไม่เกิน ๒๐ วา แต่ไม่พบ ต. จำเลยจึงเดินกลับเลยจับเอากระบือของผู้มีซื่อซึ่ง ต. ยืมมาใช้ แล้วส่งให้พวกของจำเลย ๓ คนนั้นไป พวก ต.ออกติดตาม กระบือ คืน จำเลย ชักอาวุธขู่จะทำร้าย พวก ต.กลัว จึงกลับ จำเลยกับพวกก็พากระบือไป ศาลฎีกาตัดสินว่า จำเลยกับพวก ๓ คนมีผิดฐานเป็นตัวการในการลักทรัพย์ด้วยกัน แลต้องรับผิดในการกรทะของกันแลกันซึ่งได้ทำไปเพื่อการลักนั้น แม้จำเลยผู้เดียวใช้อาวุธขู่จะทำร้ายพวกเจ้าทรัพย์ก้ทำให้ความผิดเป็นฐานปล้นได้ตาม ม. ๓๐๑ โดยนับฎีกาที่ ๙๑๑/๒๔๗๓ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 385/2475 อัยยการจังหวัดแพร่ โจทก์ นายหน่อ โทศรี จำเลย