คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 419/2475
ย่อคำพิพากษา
ระบุพยานในสำนวนแพ่งและอ้างสืบรวมกับคดีอาชญาได้ เมื่อพะยานเป็นคนเดียวกันและเบิกความในข้อเดียวกัน
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
พระราชบัญญัติลักษณะพะยาน ร.ศ.113 ม.31
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีนี้จำเลยได้ระบุพะยานของจำเลยไว้ในคดีแพ่งที่บริษัทยั้นติ้นหลำฟ้องเรียกเงินจากโจทก์ในคดีนี้อ้างสืบรวมกันไปในคดีอาชญาที่โจทก์ฟ้องจำเลย เพราะพะยานที่จะสืบเป็นคน ๆ เดียวกันและเบิกความอย่างเดียวกันกับคดีอาชญาทีโจทก์ฟ้องจำเลยว่าหนังสือสัญญานั้นเป็นหนังสือปลอมหรือไม่
ศาลฎีกาเห็นว่าวิธีดำเนินการเช่นนี้ไม่ผิดด้วยวิธีพิจารณาและบทกฎหมายลักษณพะยาน ศาลย่อมรับฟังคำพะยานนั้นวินิจฉัยได้
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 419/2475
นายจีเตงลี แซ่วุ่น โจทก์
นายจิวเองปอง นายซิมซัน จำเลย
นายลิดอกแบ นายเคไวเหลง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายจีเตงลี แซ่วุ่น · จำเลย - นายจิวเองปอง นายซิมซัน · นายเคไวเหลง - นายลิดอกแบ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | หริศ · พรหม · ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - นายเงิน รัชตะสังข์ · ศาลอุทธรณ์ - พระยาดุลยธรรมฯ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา