คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 911/2475
ย่อคำพิพากษา
ทางสาธารณหรือส่วนตัวเป็นข้อเท็จจริง
พ.ร.บ. ฎีกาอุทธรณ์ ม. 9 ข้อกฎหมายต้องเถียงมาตั้งแต่ศาลล่าง
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยเอารถเดินในถนนที่โจทก์ทำขึ้นเป็นส่วนตัว โจทก์ยาวประมาณ ๑๐๐ เส้น จึงให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย
จำเลยฎีกาว่าทาง ๑๐๐ เส้นเป็นทางสาธารณแลโจทก์ไม่ใช่เจ้าของที่ดินไม่มีอำนาจ
ศาลฎีกาเห็นว่าเรื่องทางเป็นสาธารณหรือไม่นั้นเป็นข้อเท็จจริง ฎีกาไม่ได้ ส่วนอำนาจฟ้องของโจทก์นั้นจำเลยไม่ได้เถียงมาชั้นศาลล่าง ให้ยกฎีกาจำเลย
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 911/2475
หลวงสมบูรณ์บุรินทร์ โจทก์
นายชื่น นายสง จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - หลวงสมบูรณ์บุรินทร์ · จำเลย - นายชื่น นายสง |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | หริศ · พรหม · ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - หลวงสุธรรมานุกันร์ · ศาลอุทธรณ์ - พระยามนธา |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา