คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 916-917/2475
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การกระทำที่ผู้ร้ายใช้กิริยาขู่เข็ญแล้วกลับเอาทรัพย์โดยมีอาวุธติดมือ และเจ้าทรัพย์มิได้ขัดขวางเพราะกลัว ถือเป็นการปล้น
ย่อคำพิพากษา
ผู้ร้ายได้ใช้กิริยาขู่เข็ญกระทำร้ายครั้งหนึ่งแล้วผู้ร้ายกลับเอาทรัพย์อีกโดยมีอาวุธติดมือเจ้าทรัพย์มิได้ขัดขวางเพราะกลัวความผิดของจำเลย เป็นปล้น
วิธีพิจารณาอาชญา เจ้าทุกข์กลัวโดยมีเหตุผล ฟังได้ว่าจำเลยทำการขู่เข็ญอยู่ในตัว
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
อาชญา ม.301
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
ได้ความว่า จำเลยกับพวกมีสาตราวุธปืนและลูกระเบิดไปลักตัดไม้ในป่า เจ้าพนักงานป่าไม้ไปตรวจพบขอดูใบเสร็จเสียค่าภาคหลวง จำเลยว่าไม่มี เจ้าพนักงานจึงยึดไม้มอบให้นายเข้งผู้ใหญ่บ้านรักษาไว้ เวลาค่ำจำเลยได้มาเอาไม้ไป ๘ ท่อน นายเข้งผู้ใหญ่บ้านเข้าขัดขวางจำเลยใช้ถูกระเบิดขว้าง แลพูดขู่ว่าจะฆ่าให้ตาย ครั้นรุ่งเช้า จำเลยมาขนไม้ไปอีก ๓๐ ท่อน จำเลยมีปืนถือแกว่งเดินไปมาอยู่หน้าโรงนายเข้ง ๆ ไม่กล้าห้ามปรามขัดขวางเพราะกลัวถูกยิง
ศาลฎีกาตัดสินว่านายเข้งผู้ใหญ่บ้าน กลัวโดยมีเหตุผล เพราะวันก่อนถูกจำเลยขว้างด้วยลูกระเบิดครั้งหนึ่ง ถ้าขัดขวางครั้งนี้คงถูกยิง จำเลยมีผิดฐานปล้นทรัพย์
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 916 - 917/2475
อัยยการไชยา โจทก์
นายตันเยี่ยวเซ่ง จำเลย
นายลิ่มตั้ก นายเจียไล่กับพวก
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยยการไชยา · จำเลย - นายตันเยี่ยวเซ่ง · นายเจียไล่กับพวก - นายลิ่มตั้ก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | มนธา · หริศ · ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - พระบรรจงวินิจฉัย · ศาลอุทธรณ์ - พระยาภะรต |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา