คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 941/2475

ข้อความใดที่โจทก์มิได้อุทธรณ์ขึ้นมาฎีกาไม่ได้

คดีนี้โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๑๑๘ - ๑๕๘ - ๑๕๙ - ๒๘๒ ศาลเดิม ตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม. ๒๘๒ ตอน ๒ กะทงเดียวส่วนข้อหาอื่นให้ยกเสีย จำเลยฝ่ายเดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าจำเลยยังไม่มีผิดตาม ม. ๒๘๒ แลนอกนี้ยืนตาม โจทก์ฎีกาว่าจำเลย ควรมีผิดตาม ม.๑๑๘-๑๕๘-๑๕๙ ศาลฎีกาเห็นว่า ตามข้อฎีกาของโจทก์โจทก์ฎีกาไม่ได้ เพราะข้อเหล่านั้นโจทก์มิได้อุทธรณ์แลคดีอันยุตติในชั้นศาลอุทธรณ์แล้ว ส่วนข้อความผิดตาม ม. ๒๘๒ โจทก์ก็มิได้ฎีกาขึ้นมา ให้ยกฎีกาโจทก์เสีย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 941/2475 อัยยการร้อยเอ็ด โจทก์ นายไพหรือไคพินกุล นายไผ่ สวัสดิ์พิมาย จ่านายสิบนาคลิดกสุนทร จำเลย