คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 951/2475
ย่อคำพิพากษา
อย่างไรเรียกว่าเจตนาลักทรัพย์
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
ได้ความว่าโคของกลางเป็นของจำเลยโดยจำเลยซื้อจากนายสอนแลนายโข่ ชำระราคาแล้วแต่ฝากนายสอน นายโข่เลี้ยงไว้ ต่อมานายสีเอาโคนั้นไปจากนายสอน นายโข่ จำเลยจึงติดตามไปจับเอาโคนั้นมาต่อหน้านายวงศ์ผู้เลี้ยงโดยมิได้ใช้การลอบลักหรือกำลังอย่างใด แลก่อนที่จำเลยจะไปเอาโคนี้จำเลยได้เล่าเหตุการณ์ให้นายสิบตำรวจเอกสมบุญฟัง ทั้งขอให้ไปจับด้วย จึงมีปัญหาว่าจำเลยจะมีผิดฐานลักหรือไม่
ศาลฎีกาเห็นว่า พฤตติการณ์แห่งคดีนี้จำเลยมีฉายาแห่งสิทธิเป็นข้อแก้การที่จำเลยทำไปจะฟังว่าจำเลยมีเกยบจิตตเป็นขโมยไม่ได้ จำเลยยังไม่มีผิดฐานลัก
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 951/2475
อัยยการบุรีรัมย์ โจทก์
นายยอด หงษ์รุจิโก จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยยการบุรีรัมย์ · จำเลย - นายยอด หงษ์รุจิโก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ · หริศ · มนธา. |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลเดิม - หลวงประศาสน์ฯ · ศาลอุทธรณ์ - พระทิพย์ปรีชา |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา