คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 207/2477
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ความผิดฐานพยายามชิงทรัพย์ไม่จำต้องปรากฏว่าทรัพย์ที่พยายามจะชิงนั้นมีอยู่จริง หากเป็นกรณีที่ตามปกติอาจมีทรัพย์อยู่ได้
ย่อคำพิพากษา
ความผิดฐานพยายามชิงทรัพย์ไม่จำต้องปรากฎว่าทรัพย์ที่พยายามจะชิงนั้นมีอยู่ ถ้าเป็นเรื่องที่ตามธรรมดาอาจมีทรัพย์อยู่ได้ ไม่ใช่เรื่องที่ไม่อาจเป็นไปได้เสียเลยแล้วก็เป็นผิดฐานพยายามได้ เทียบฎีกาที่ 925/2474
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีนี้จำเลยมีปืนและไม้ตะบองเข้าทำการขู่เข็ญ ย. ให้ส่งเงินให้แก่จำเลย โดยจำเลยยกปืนขึ้นจะยิง ย. ๆ บอกว่าเงินไม่มีจำเลยไม่เชื่อ เข้าค้นต้ว ย. แต่ไม่ได้อะไร
ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อวินิจฉัยมีเพียงว่าในเรื่องพยายามชิงทรัพย์ถ้าปรากฎว่าทรัพย์ที่พยายามจะชิงนั้นไม่มีอยู่จำเลยจะมีผิดหรือไม่ เห็นว่าได้มีคำพิพากษาฎีกาที่ ๙๒๕/๒๔๗๔ ตัดสินไว้เป็นบันทัดฐานแล้วว่าเป็นผิดฐานพยายาม จึงพิพากาายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามชิงทรัพย์ตามมาตรา ๒๙๙ - ๖๐
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 207/2477
อัยยการอุทัยธานี โจทก์
นายขาว แก้วมาก จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยยการอุทัยธานี · จำเลย - นายขาว แก้วมาก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | พลางกูร · มนธา · ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา