คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 254/2477
ย่อคำพิพากษา
ลักษณพะยาน ถ้อยคำที่ให้การในชั้นไต่สวนแต่มิได้เบิกความในชั้นพิจารณาด้วย เป็นคำกล่าวลับหลังซึ่งจำเลยไม่มีโอกาศค้านติงจะใช้ยันแก่จำเลยไม่ได้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขู่เข็ญโจทก์ให้เข้าเป็นพวกอั้งยี่กับจำเลยถ้าไม่เข้าต้องให้เงินขั้นแรกโจทก์ไม่ยอม จำเลยจึงจับโจทก์กดศีร์ษะบีบคอ โจทก์กลังจึงยอมสัญญาจะให้เงิน ๒๐ บาท จึงขอให้ลงโทษ
ศาลฎีกาฟังว่าพะยานโจทก์มิได้กล่าวถ้อยคำอย่างใด เพื่อให้เห็นว่าเป็นการขู่จริงอยู่โจทกืเคยให้การชั้นไต่สวนมูลฟ้องว่า ช. จำเลยมาพูดหลายครั้งว่าถ้าโจทก์ไม่เข้าอั้งยี่จะเกิดยุ่งซึ่งเป็นเชิงขู่ แต่ความตอนนี้โจทก์มิได้เบิกในชั้นพิจารณาแลมิได้หยิบยกคำให้การชั้นนั้นขึ้นว่ากล่าว เห็นว่าเป็นคำกล่าวลับหลังซึ่งจำเลยไม่มีโอกาศค้านติงจะใช้ยันจำเลยไม่ได้จึงให้ยกฎีกาโจทก์
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 254/2477
นายพู แซ่ผง โจทก์
นายเ+๊า นายเฮง นายใช่ฮง นายห่วย นายปัก นายชุ้น จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายพู แซ่ผง · จำเลย - นายเ+๊า นายเฮง นายใช่ฮง นายห่วย นายปัก นายชุ้น |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | มนธา · ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ · พลางกูร |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา