คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 262/2477

ฟ้อง ตัดสิน ฟ้องหาว่าทำร้ายคนหนึ่ง แม้ปรากฎว่าจะพลั้งพลาดไป+ดนอีกคนหนึ่งเมื่อไม่ได้ฟ้อง +มาศาลไม่ลงโทษให้

สำนวนหนึ่งอัยการเป็นโจทก์ฟ้องนายจันกับพวกหาว่าทำร้ายเจ้าพนักงานผู้กระทำการตามหน้าที่ ส่วนอีกสำนวนหนึ่งนายจันกับพวกกลับเป็นโจทก์ฟ้องพลตำรวจกลิ้ง กับพวก หาว่าทำร้ายตน แลในการทำร้ายกันนี้ปรากฎว่าพลตำรวจดีฟันถูกพลตำรวจจันนิ้วขาด ศาลเดิมพิพากษาลงโทษพลตำรวจดีตามมาตรา ๒๕๖ - ๔๔ มีกำหนด ๒ ปี พลตำรวจกลิ้งตามมาตรา ๒๕๔ มีกำหนด ๒ ปี พลตำรจสิลา พลตำรวจยอดคนละ ๑ ปี ยกฟ้องสำนวนอัยยการเป็นโจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องทั้ง ๒ สำนวน ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าฝ่ายตำรวจได้ทำร้ายพวกนายจันกับพวกฝ่ายเดียว พลตำรวจทั้ง ๔ คนมีความผิดตามมาตรา ๒๕๔ แต่ข้อที่ศาลเดิมลงโทษพลตำรวจดีซึ่งฟันพลตำรวจจันนิ้วขาดให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๖ - ๔๔ นั้น กรรมการไม่เห็นชอบด้วยเพราะตำรวจฟันถูกกันเอง ไม่ได้มีข้อหาว่าพลตำรวจดีทำร้ายร่างกายสาหัส โดยผิดตัวดังบัญญัติไว้ในมาตรา ๔๔ จึงพิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๔ คนละ ๑ ปี ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 262/2477 อัยยการจังหวัดแพร่ โจทก์ นายจันกับพวก จำเลย นายจันกับพวก โจทก์ พลตำรวจกลิ้งกับพวก จำเลย