คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 877/2477

การพิจารณาพิพากษาคดี+ก่อนที่ศาลสูงได้ยก+เพราะไม่ถูกต้องด้วย+ธรรมนูญ นั้นคู่ความจะ+ให้ศาลถือเอาคำให้การพะยานในคราวก่อนนั้นขึ้น+ในการพิจารณาคดี +ใหม่เป็นการไม่ถูกต้องด้วยพิจารณาต้องถือว่าคดีโจทก์+หลักฐานจะลงโทษจำเลย

คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๑๕๘ ในการพิจารณาคราวแรกปรากฎว่าผู้พิพากษาศาลเดิมนั่งทำการพิจารณาแลพิพากษาคดีแต่นายเดียว ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นการไม่ชอบด้วยพระธรรมนูญศาลยุตติธรรม จึงให้ศาลเดิมพิจารณาแลพิพากษาคดีใหม่ ในคราวพิจารณาใหม่โจทก์ไม่สืบพะยานแต่ขออ้างคำให้การพะยานที่สืบไว้ในคราวก่อนและไม่ติดใจสืบพะยานต่อไป ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ไม่ได้นำพะยานมาเบิกความในการพิจารณาครั้งใหม่นี้เป็นแต่ขอให้ศาลถือเอาคำพะยานที่ให้การไว้ในคราวก่อนไม่เป็นการชอบด้วยคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ แลไม่ถูกต้องด้วยวิธีพิจารณาเพราะศาลอุทธรณ์ให้พิจารณาใหม่ และในการพิจารณาคดีนั้นการสืบพะยานบุคคลต้องนำตัวพะยานมาเบิกความต่อหน้าศาล เมื่อโจทก์ไม่นำพะยานมาเบิกความและไม่ติดใจสืบพะยานต่อไป คดีโจทก์ก็เป็นอันไม่มีหลักฐานจะฟังลงโทษจำเลยได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างให้ ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 877/2477 อัยยการมหาสารคาม โจทก์ นายสีหา รักษาภักดี จำเลย