คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 350/2478

หนังสือกู้มีพะยานรับรองลายพิมพ์นิ้วมือผู้กู้คนเดียวนับว่าหนังสือกู้ไม่สมบูรณ์ตาม ม.9 แต่ไม่เป็นโมฆะ เป็นแต่นำมาฟ้องร้องไม่ได้ ถ้าภายหลังได้จัดให้มีพะยานรับรองลายพิมพ์นิ้วมือครบแล้ว หนังสือกู้นั้นก็สมบูรณ์และนำมาฟ้องได้ วิธีพิจารณาความแพ่งประเด็จการนำสืบ การนำสืบให้เห็นความเป็นมาแห่งมูลหนี้ไม่เป็นการสืบนอกประเด็น

จำเลยกู้เงินโจทก์ ๓๖๐ บาท และพิมพ์ลายนิ้วมือในหนังสือกู้มีผู้เซ็นชื่อเป็นพะยานคน ๑ เป็นผู้เขียนอีกคน ๑ ภายหลังโจทก์ขอให้ผู้เขียนเติมคำว่าพะยานในช่องท้ายนามของผู้เขียนโดยจำเลยรู้เห็นยินยอมด้วย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อที่โจทก์ฟ้องว่ากู้ แล้วนำสืบว่าสัญญากู้รายนี้เกิดจากการซื้อขายที่นาซึ่งจำเลยค้างชำระราคาที่นาแล้วทำหนังสือกู้ให้โจทก์นั้น เป็นการสืบให้เห็นความเป็นมาแห่งมูลหนี้ จึงไม่เป็นการสืบนอกประเด็นดังข้อเถียงของจำเลยส่วนหนังสือกู้ขั้นแรกไม่ถูกต้องตามประมวลแพ่งฯ ม.๒๙ ก็เป็นเพียงหนังสือกู้ไม่สมบูรณ์นำมาฟ้องร้องไม่ได้ตาม ม.๖๕๓ หาทำให้สัญญากู้ระวางโจทก์จำเลยตกเป็นโมฆะไม่ ภายหลังจัดให้ มีพะยานรับรองลายพิมพ์นิ้วมือครบแล้ว หนังสือกู้ก็สมบูรณ์ตาม ม.๙ แลนำมาฟ้องร้องได้ตาม ม.๖๕๓ จึงพิพากษาให้โจทก์ชนะคดี ยืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 350/2478 นายเอี่ยม รุ่งเรือง (นางเลี่ยมหรือเจ๊กรับมฤดกความ) - โจทก์ นายเริ่ม ถบถม - ล