คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1431/2479

การครอบครองต่อเนื่องกันการครอบครองที่ดินโดยผู้ครอบครองต่างโอนการครอบครองให้สืบเนื่องต่อ ๆ กันมารวมเป็นเวลาเกินกว่า 10 ปีแล้วเจ้าของที่เดิมหามีสิทธิฟ้องขับไล่ผู้ครอบครองคนหลังไม่ วิธีพิจารณาแพ่ง อำนาจฟ้อง (หมายเหตุ มีความเห็นแย้งชั้นอุทธรณ์ว่า พวกจำเลยปกครองแทนสุเหร่า จึงไม่ได้กรรมสิทธิตาม ม.1382 แต่ศาลฎีกาต้องถือข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ซึ่งฟังว่า พวกจำเลยปกครองถือกรรมสิทธิเอง แต่เก็บผลเพื่อสุเหร่า

คดีได้ความว่า ที่ดินรายพิพาทนี้เดิมเป็นของโจทก์ ๆ ได้โอนขายให้แก่ จ.แต่มิได้ทำต่อเจ้าพนักงาน จ. ได้เข้าถือกรรมสิทธิในที่รายนี้เพื่อเก็บผลประโยชน์ให้แก่สุเหร่าวัดคิด ภายหลัง จ.ตาย ล.เป็นผู้ดูแลแทนต่อมา แล้ว ล.ได้โอนการครอบครองให้จำเลยที่ ๓ ๆ ได้มอบให้จำเลยที่ ๑ ดูแลแทน รวมเวลาตั้งแต่ซื้อขายกันกว่า ๑๐ ปีมาแล้ว บัดนี้โจทก์กลับมาฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่รายพิพาท ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่โจทก์สละการครอบครองเป็นเจ้าของ ยินยอมให้คนอื่นเข้าครอบครองเป็นเจ้าของโดยสงบแลเปิดเผยมากว่า ๑๐ ปีแล้วเห็นว่าเป็นการครอบครองตาม ม.๑๓๘๒ ได้แล้วแลเห็นว่าตาม ม.๑๓๘๒-๑๓๘๕ ผู้ที่เข้าครอบครอง ๆ มาไม่ถึง ๑๐ ปีแต่ก็โอนการครอบครองให้คนที่ ๒-๓ ต่อไปสืบต่อเนื่องกันมารวมกันเกินกว่า ๑๐ ปีแล้วโจทก์จึงหามีสิทธิฟ้องจำเลยซึ่งเป็นผู้ครอบครองคนที่ ๓ ได้ไม่ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างที่ ๒ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1431/2479 นายไข่ ,นายอุ+มัด โจทก์ นายยีวายี (บังคับอังกฤษ)กับพวก จำเลย