คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1514/2479

ฟ้องที่มิได้ระบุสถานที่เกิดเหตุนั้น ไม่ถือว่าเป็นฟ้องที่+รับไว้พิจารณา ถึงแม้จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลก็ต้องตัดสินยกฟ้อง เหตุในลักษณะคดีในคดีที่ส่งสำเนาฎีกาให้จำเลยบางคนไม่ได้ ถ้าหากเป็นเหตุในลักษณะคดี คำพิพากษาย่อมมีผลถึงจำเลย+ส่งสำเนาฎีกาให้ไม่ได้ด้วย

โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๓๑ พฤษภาคม พ.ศ.๒๔๗๙ จำเลยทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน ขอให้ลงโทษตาม ม.๒๕๔-๒๕๖ -๓๓๕(๑๔) จำเลยคนหนึ่งรับสารภาพ อีกคนหนึ่งปฏิเสธ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ฟ้องโจทก์ไม่เป็นฟ้องตามกฎหมาย จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาว่า แม้ฟ้องโจทก์จะมิได้ระบุสถานที่เกิดเหตุก็ดี จำเลยก็มิหลงข้อต่อสู้ ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้จำเลยก็ได้คัดค้านฟ้องโจทก์แล้วว่ามิได้ระบุสถานที่เกิดเหตุตาม ม.๑๕๘ ซึ่งโจทก์มีโอกาสที่จะยื่นคำร้องขออนุญาตแก้ฟ้องเสียตาม ม.๑๖๓ -๑๖๔ แต่โจทก์ก็มิได้ปฏิบัติตามที่กฎหมายให้โอกาสไว้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์ ส่วนจำเลยที่ส่งสำเนาฎีกาให้ไม่ได้ ก็ให้พ้นคดีไปด้วย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1514/2479 พนักงานอัยยการ โจทก์ นายซุ่ยฮะ ,นายไจ้งิ้ม จำเลย