คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 331/2479

โจทก์ฟ้องผู้กู้แลผู้ค้ำประกัน ผู้กู้ขาดนัดยื่นคำให้การ ผู้ค้ำประกันมาทำยอมความต่อศาลฯได้ พิพากษาให้เป็นไปตามยอมแล้ว และจัดการยึดทรัพย์ผู้ค้ำประกันได้ไม่พอดังนี้ โจทก์มาฟ้องเรียกเงินที่ขาดจากผู้กู้ได้อีก ไม่นับว่าผู้กู้ได้หลุดพ้นความรับผิดและไม่นับว่าเป็นคดีเสร็จเด็ดขาดแล้ว ประชุมใหญ่

โจทก์ยื่นฟ้องเรียกเงินกู้จากจำเลยในจำนวนเงินที่ค้างชำระ ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยได้กู้เงินโจทก์จริง โจทก์ได้ฟ้องจำเลยนี้กับผู้ค้ำประกันเป็นจำเลยร่วมกันมาครั้ง ๑ แล้วแต่ในคดีนั้น จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ ผู้ค้ำประกันผู้เดียวมาแก้คดีแลทำยอมใช้เงินแก่โจทก์ ศาลพิพากษาให้เป็นไปตามยอมแล้วโจทก์ยึดทรัพย์ผู้ค้ำประกันได้ไม่พอจึงกลับมาฟ้องจำเลยในคดีนี้ ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีเสร็จเด็ดขาดแล้วโจทก์ฟ้องจำเลยอีกไม่ได้ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ลูกหนี้กับผู้ค้ำประกันต่างมีความรับผิดต่อเจ้าหนี้ด้วยกัน ในคดีก่อนผู้ค้ำประกันผู้เดียวทำยอมรับใช้หนี้แก่โจทก์ ทั้งมิได้แสดงให้เห็นว่าโจทก์สละสิทธิเรียกร้องจากจำเลย การยอมความก็เป็นการฉะเพาะนายเยื้อน จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 331/2479 นางสาวเขียวหวานผู้รับมฤดก ความนายกอน ไชยพิน โจทก์ นางเหลี่ยม ใจภักดี จำเลย