คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 385/2479

คำให้การของจำเลยชั้นสอบสวนที่ให้การซัดทอดถึงจำเลยคนอื่น ๆ ก็ดี คำของพรรคพวกผู้ร้าย+ โจทก์กันเอาไว้เป็นพะยานแลให้การซัดทอดถึงจำเลยก็ดี ศาลย่อมรับฟังเป็นพะยานหลักฐานได้

คดีนี้ได้ความว่าจำเลยที่ ๑-๒ ได้สมคบกันจ้างวานใช้ให้จ่านายสิบตำรวจสวัสดิ์แลจำเลยที่ ๔ กับพวก ไปยิงหลวงพิบูลย์แลหลวงประดิษฐ์ฯ โจทก์มีคำของจ่านายสิบตำรวจสวัสดิ์ให้การว่า จำเลยได้ใช้ให้พะยานไปยิงจริงและยังมีคำให้การของจำเลยที่ ๔ ชั้นตำรวจสอบสวนให้การซัดทอดถึงจำเลยที่ ๑-๒ นอกจากนี้โจทก์ยังมีพะยานอื่น ๆ ประกอบอีกหลายปาก ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นที่ให้ลงโทษจำเลยที่ ๑-๒ แล ๔ ตามมาตรา ๒๕๐(๓) แลให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ ๓ จำเลยฎีกาว่าศาลไม่ควรฟังจ่านายสิบตำรวจสวัสดิ์กับคำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยที่ ๔ มาลงโทษจำเลย ศาลฎีกาเห็นว่าตาม พ.ร.บ.ลักษณพะยาน ม.๔ มิได้ห้ามให้โจทก์อ้างบุคคลซึ่งเป็นพวกผู้ร้ายมาเป็นพะยาน แลตาม ม.๒๒ ก็มิได้ห้ามให้อ้างพะยานเอกสารคือคำให้การของจำเลยที่ ๔ มาเป็นพะยาน การที่ศาลยอมรับฟังเป็นพะยานหลักฐานได้นั้นชอบแล้ว จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 385/2479 กรมอัยยการ โจทก์ นายพิทย ผลเตมีย์ ที่1 นายร้อยตำรวจลิ่ม ที่ 2 หลวงวรสารที่ 3 นายพุ่ม ที่ 4 จำเลย