คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 408/2479

ในหนังสือยกทรัพย์ให้ระบุว่ายกให้เพื่อประดับเกียรติยศและเป็นศรีแก่เจ้าผู้ครองนครกันต่อ ๆ ไปนั้น ไม่ใช่เป็นการยกกรรมสิทธิให้แก่กัน ผู้รับทรัพย์ไม่ได้กรรมสิทธิในทรัพย์นั้น พฤตติการณ์ที่เป็นการปกครองทรัพย์ไว้แทนกัน การปกครองทรัพย์ไว้แทนกันนั้นจะช้านานเพียงไรผู้ปกครองก็ไม่ได้กรรมสิทธิ +

ได้ความว่าบิดาจำเเลยเป็นเจ้าผู้ครองนครน่าน เมื่อถึงแก่กรรมแล้ว บิดาโจทก์ได้เป็นเจ้าผู้ครองนครน่านแทน พวกจำเลยทำใบบันทึกไว้ต่อบิดาโจทก์ว่า ทรัพย์ต่าง ๆ ตามบัญชีท้ายบันทึกนี้ยอมยกถวายไว้ในเจ้ามหาพรหมสุรธาดาเจ้าผู้ครองนครน่าน (บิดาโจทก์)เพื่อประดับเกียรติยศเป็นศรีแก่นครน่านสืบ ๆกันต่อไป เพื่อเป็นเกียรติยศแก่เจ้าผู้ครองจังหวัดต่อ ๆ ไปในกาลเบื้องหน้าซึ่งจะมีในจังหวัดน่านนี้ เมื่อทำบันทึกลงลายมือชื่อพวกจำเลยแล้ว บิดาโจทก์ก็ได้รับทรัพย์ตามบัญชีในบันทึกต่อมาบิดาโจทก์ถึงแก่กรรม โจทก์จึงฟ้องเรียกทรัพย์รายนี้อ้างเป็นมฤดกตกได้แก่โจทก์ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อความในใบบันทึกแสดงโดยชัดแจ้งว่าจำเลยมิได้ตั้งใจยกให้เป็นกรรมสิทธิแก่บิดาโจทก์หรือเจ้าผู้ครองนคร+คน๑ คนใดเลย ฉะนั้นโจทก์จะอ้างว่าทรัพย์รายนี้เป็นมฤดกของบิดาโจทก์ไม่ได้ และในกรณีที่ครอบครองไว้แทนกันเช่นในกรณีนี้แม้จะปกครองมาช้านานก็ไม่ได้กรรมสิทธิ ส่วนข้อที่ว่าไม่มีผู้ครองนครต่อไปกรรมสิทธิจะกลับคืนมายังจำเลยหรือไม่นั้นไม่จำเป็นต้องวินิจฉัย จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์ยืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 408/2479 เจ้าราชบุตร์ โจทก์ เจ้าราชวงษ์ กับพวก จำเลย