คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 769/2479

โจทก์ฟ้องจำเลยเรียกค่าเสียหายในฐานะเป็นตัวแทนเขา ภายหลังจะมาอ้างว่าได้ทำไปในฐานะเป็นตัวการมิได้ ห้างหุ้นส่วนที่มิได้จดทะเบียนเป็นนิติบุคคลจะฟ้องความในนามของห้างมิได้และบุคคลซึ่งอ้างว่าได้รับตั้งแต่งให้เป็นตัวแทนของห้างก็พลอยไม่มีอำนาจเข้ามาเป็นโจทก์ฟ้องความด้วย

ได้ความว่าโจทก์ฟ้องจำเลยฐานผิดสัญญาขายครั่งและเรียกค่าเสียหาย ปรากฎว่าห้างเลี่ยนกุยเทรดิ้งมิได้เป็นนิติบุคคล ตามกฎหมาย สัญญาซื้อขายนี้ทำขึ้นระวางจำเลยกับโจทก์ที่ ๒ ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากนายเจียมเฮงฮงซึ่งเป็นผู้แทนของห้างเลี่ยนกุยอีกทีหนึ่ง และโจทก์ที่ฟ้องระบุในฟ้องว่าเป็นตัวแทนห้างเลี่ยนกุยเฮง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์โดยอ้างว่า ไม่มีอำนาจฟ้อง โจทก์ฎีกาว่าสัญญาซื้อขายครั่งทำระหว่างโจทก์ที่ ๒ กับจำเลยเอง ไม่มีข้อความท้าวถึงโจทก์ที่ ๑ เลย โจทก์ที่ ๒ ควรมีสิทธิฟ้องได้ ศาลฎีกาตัดสินว่าในฟ้องปรากฎขัดว่าโจทก์ที่ ๒ เป็นตัวแทนโจทก์ที่ ๑ ในกิจการซื้อขายรายนี้ และหาได้อ้างสิทธิส่วนตัวฟ้องจำเลยไม่ ฎีกาของโจทก์จึงฟังไม่ขึ้น พิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสอง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 769/2479 ห้างเลี่ยนกุยเทรดิ้งกำปนีโดยนายเจียมเฮงฮงตัวแทนที่ 1 ,นายโง่วชิดฮี้งเจ้า ของยี่ห้อกิมฮั่วเชี้ยงที่ 2 โจทก์ นายโค้วชิ้นอีนเจ้าของยี่ห้อชิ้นเซ่งง้วน จำเลย