คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 785/2479

ลักกระเป๋าสำหรับบรรจุธนบัตร์แลสตางค์ที่เช่าใส่ไว้ในกะเป๋าเสื้อนั้นเป็นความผิดตาม ม.288 แต่ไม่เป็นผิดตาม ม.293 (+) "สิ่งที่เขาใช้บรรจุทรัพย์" ตาม ม.293(5) นั้นจะต้องเป็นสิ่งที่สภาพอันอาจงัดผ่าได้

ได้ความว่าจำเลยลักกะเป๋าสตางค์ซึ่งบรรจุธนบัตร์แลสตางค์ของเจ้าทรัพย์ไปจากกะเป๋าเสื้อ ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาให้ลงโทษตาม ม.๒๘๘ ไม่ใช่ ม.๒๙๓(๕) โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๙๓(๕) ศาลฎีกาตัดสินยืนตาม โดยเห็นด้วยกับศาลอุทธรณ์ในข้อที่แปลมาตรา ๒๙๓(+) ว่า"สิ่งที่เขาใช้บรรจะทรัพย์" นั้นต้องเป็นสิ่งที่มีสภาพอันอาจงัดผ่าได้ เห็นว่ากะเป๋าสตางค์ในคดีนี้เป็นวัดถุเล็กน้อย ไม่มีสภาพถึงกับจักต้องงัดผ่า จึงจะเอาสิ่งที่บรรจะไปได้ จึงไม่เข้าในลักษณข้อฉกรรจ์ตาม ม.๒๙๓(๕) ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 785/2479 อัยยการสตูล โจทก์ นายสวัสดิ์ วรวงศ์ จำเลย