คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 814/2479

จำเลยจุดไฟเผาใบแลยอดอ้อยของโจทก์ในที่ของโจทก์เพื่อประโยชน์ในการตัดต้นอ้อย โดยเข้าเข้าใจว่าโจทก์เอาอ้อยตีใช้หนี้จำเลยนั้น คดียังไม่มีมูลอันจะเป็นผิดฐานวางเพลิงและฐานทำให้เสียทรัพย์ ฎีกาอุทธรณ์ ปัญหาข้อกฎหมาย คดีมีมูลอันจะเป็นความผิดทางอาญาหรือไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมาย

คดีนี้ศาลล่างทั้ง ๒ ไต่สวนมูลฟ้องแล้วให้ยกข้อหาโจทก์ฐานวางเพลิงแลทำให้เสียทรัพย์ โดยฟังข้อเท็จจริงว่ากิริยาที่จำเลยเผานั้น จำเลยได้จัดการทำช่องทางไฟเพื่อให้การเผาไหม้โดยฉะเพาะที่ต้องการ แลการเผาเช่นนี้ไม่ใช่เผาเพื่อทำลายให้เสียไป เผาเพื่อให้ใบแลยอดอ้อยไหม้ เพื่อประโยชน์ในการตัดต้น โดยบิดาโจทก์เป็นลูกหนี้จำเลยเคยปลูกอ้อยให้จำเลยนำไปหีบทำน้ำตาล แลตกลงให้พวกบุตร์รับหนี้บิดาทำการปลูกอ้อยใช้หนี้ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินยืน โดยวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยที่เผาไปแลยอดอ้อยเพื่อประโยชน์ในการตัดต้นอ้อย แลทำไปโดยเข้าใจว่าอ้อยนั้นตีใช้หนี้ให้จำเลย รูปคดีไม่เข้าลักษณความผิดฐานวางเพลิง แลฐานทำให้เสียทรัพย์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 814/2479 นายบุญศรี แซ่ตัน โจทก์ นายเค้งกี้ แซ่ตั๊น จำเลย