คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 114/2480
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่จำเลยนำข้าวไปโดยสำคัญผิดว่าโจทก์อนุญาตให้เอาไปได้นั้น ไม่ถือว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตในการเอาทรัพย์ไป จึงไม่มีความผิดฐานลักทรัพย์
ย่อคำพิพากษา
โจทก์เป็นลูกหนี้ข้าวจำเลย ๆ ต้องการเอาข้าวหักใช้หนี้โจทก์จึงชี้ให้นวดข้าวเองจำเลยจึงนวดข้าวแล้วเอาข้าวนั้นไปโดยเข้าใจว่าโจทก์ให้เอาไปได้ ดังนี้จำเลยยังไม่มีผิดฐานลักทรัพย์ ฎีกาปัญหาข้อกฎหมาย พฤตติการณ์ที่ไม่เป็นเจตนาทุจจริต
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
ได้ความว่า โจทก์เป็นลูกหนี้ข้าวของจำเลย จำเลยต้องการเอาข้าวหักใช้หนี้โจทก์ชี้ให้นวดข้าวเอาเอง จำเลยเข้าใจว่าโจทก์ชี้ให้นวดข้าวแล้วก็ให้เอาไปได้ จำเลยจึงเข้านวดข้าวแล้วเอาข้าวนั้นไป โจทก์จึงฟ้องหาว่าจำเลยลักทรัพย์ขอให้ลงโทษ
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยไม่มีเจตนาตามมาตรา ๔๓ แลข้อเท็จจริงเท่าที่ปรากฎจะเรียกว่าจำเลยกระทำการทุจจริตตามมาตรา ๖ (๓) ก็ไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ที่ว่ากรณีไม่เป็นคดีอาญาให้ยกฟ้องโจทก์ยืนตามศาลล่าง
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 114/2480
นางสวน โจทก์
นางจัน กับพวก จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางสวน · จำเลย - นางจัน กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | นิติศาสตร์ไพศาลย์ · อมาตย · เทฟโนต์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา