คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1293/2480
ย่อคำพิพากษา
ฟ้องขอให้ลงโทษฐานปล่อยนักโทษหนีโดยเจตนา พิจารณาได้ความนักโทษหนีโดยความประมาทของจำเลยดังนี้ ลงโทษจำเลยมิได้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเป็นใจช่วยหรือปล่อยให้นักโทษหลบหนีโดยเจตนาตาม ม. ๑๖๘ แห่งกฎหมายอาญา
ทางพิจารณาได้ความว่านักโทษหนีไปได้โดยความประมาทเลินเล่อของจำเลย
ศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยไม่มีโอกาศต่อสู้คดีได้เต็มที่ การที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีเจตนาช่วยให้นักโทษหนีไป แต่พะยานหลักฐานของโจทก์แสดงแต่เพียงว่าจำเลย
กระทำหน้าที่โดยความประมาทต้องถือว่าข้อเท็จจริงในฟ้องต่างกับที่ได้ความตามทางพิจารณาคดีเข้าบทมาตรา ๑+๒ วรรค ๒ แห่งประมวล วิธีพิจารณาความอาญา ศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์ชอบแล้ว พิพากษายืนตาม
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1293/2480
อัยยการสุรินทร์ โจทก์
พลตำรวจพำม สุวรรณธาดา ล.
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยยการสุรินทร์ · ล. - พลตำรวจพำม สุวรรณธาดา |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | เทฟโนต์ · นิติศาสตร์ · พลางกูร |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา