คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 207/2480
ย่อคำพิพากษา
ความเห็นแย้งของผู้พิพากษาที่ทำการพิจารณา แต่มิได้กล่าวว่ามีเหตุอันควรอนุญาตให้ฎีกาได้นั้นไม่เป็นเหตุให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงในคดีที่ต้องห้ามได้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๒ ปี ๖ เดือนฐานลักทรัพย์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามแต่มีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์นายหนึ่งทำความเห็นแย้งว่า ควรพิพากษายกฟ้อง
จำเลยฎีกาปัญหาข้อเท็จจริง แต่ไม่ปรากฎว่าความเห็นแย้งของผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์นี้ได้กล่าวไว้ว่ามีเหตุอันควรอนุญาตให้จำเลยฎีกาได้ตามมาตร ๒๒๑ แห่งประมวลวิธีพิจารณาความอาญา
ศาลฎีกาตัดสินว่า จำเลยฎีกาไม่ได้อ้างมาตรา ๒๑๘ แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 207/2480
อัยยการขอนแก่น โจทก์
นายพุด จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยยการขอนแก่น · จำเลย - นายพุด |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | มนธา · อมาตย · ดูปลาตร์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา