คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 426/2482

++เปนผู้ใหญ่บ้านจับผู้ร้อนตนส่งกำนันๆทำ+มอบฝากตัวผู้ต้องหา+ส่งอำเภอ มาตามทาง+บอกผู้ต้องหาว่าให้เอา+ให้6 บาทแล้ว จะปล่อยตัว+หายอม จำเลยก็+ตัวไป ดังนี้จำเลยยัง+ผิดฐานเปนเจ้าพนักงาน+ เพราะจำเลยกระทำ+เปนเจ้าทุกข์ยอมเลิกกับผู้ต้องหา

จำเลยเปนผู้ใหญ่บ้านขณะเดินทางไปอำเภอ เกิดเรื่องขึ้นกับ ม.โดยหาว่าม. จะเอามีดแทงจำเลยๆจึงจับ ม.ส่งกำนันๆ เห็นว่าเปนเรื่องที่จำเลยจะต้องชำระ จึงทำรายงานมอบฝากจำเลยถือและนำตัว ม.ไปส่งอำเภอด้วย ระหว่างทางจำเลยพูดกับ ม.ว่าถ้าเอาเงินให้ ๖ บาทก็จะปล่อยเลิกความ ม.ตกลงจำเลยจึงคืนมีดและปล่อยตัว ม.ไป โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษ ศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยไม่มีความผิดฐานเปนเจ้าพนักงานรับสินบนตาม ก.ม. เพราะ ม.ไม่ใช่ลูกบ้านของจำเลย ๆ จับ ม. ในฐานเปนเจ้าทุกข์จับผู้ทำร้ายตน การที่กำนันมอบตัว ม.ให้จำเลยคุมก็มิได้ยืนยันว่ามอบให้ควบคุมในฐานเปนเจ้าพนักงาน การที่จำเลยรับเงินจากม. ก็เพื่อเลิกความกับ ม. เท่านี้น จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 426/2482 อัยยการร้อยเอ็ด โจทก์ นายจอม ลาชุมเหล็กกับพวก จำเลย