คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 479/2490

การมีผ้าป๊อปปลิ้นสำหรับผู้ที่มีไว้เพื่อใช้เองนั้น จะต้องได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการฯ ต่อเมื่อมีแต่ละชะนิดรวมกันแต่ 80 เมตร ขึ้นไป ตามประกาศของคณะกรรมการกล่าวว่า มีผ้าแต่ละชนิดรวมกัน และว่ามีผ้าป๊อปปลิ้นทุกชนิดและทุกสีนั้น และแปลว่าหมายถึงผ้าป๊อปปลิ้นทุกชะนิดรวมกันไม่ได้

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยซื้อผ้าป๊อปปลิ้นสีต่าง ๆ และยักย้ายผ้าที่ซื้อไว้นั้น อันเป็นผ้าที่จำเลยจะใช้ของในครอบครัวไว้เกินปริมาณโดยมิได้รับอนุญาตต่อคณะกรรมการฯ ขอให้ลงโทษ ข้อเท็จจริงได้ความว่า ผ้าของกลางมี ๒๐ รายการรวม ๒๑ ชิ้น ฉะเพาะรายการที่ ๑, ๑๑, ๑๔, ๑๕, ๑๗, ๑๘, ๑๙, และ ๒๐ เป็นผ้าป๊อปปลิ้นรวมกันแล้วยาว ๑๐๔ เมตร ๖๐ เซนติเมตร แต่ต่างชะนิดกัน คือมี ๑๗ ชิ้น เป็นผ้าปล๊อปปลิ้นชะนิดเดียวกัน ส่วนอีก ๒ ชนิดไม่ใช่ ศาลชั้นต้นเห็นว่าตามประกาศของคณะกรรมการที่อ้างนั้น ต้องมีแต่ละชะนิดรวมกันแต่ ๘๐ เมตรขึ้นไป จึงจะเป็นการฝ่าฝืนประกาศ เมื่อผ้าที่จำเลยมีรวมกัน ๑๐๔ เมตรต่างชะนิดกัน และแต่ละชะนิดมีไม่ถึง ๘๐ เมตร จึงยังไม่ต้องรับอนุญาต จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า ตามถ้อยคำของประกาศย่อมต้องหมายความว่าที่กรรมการควบคุมผ้า สำหรับผู้ที่มีไว้ใช้เองนั้น คือ ผ้าป๊อปปลิ้นทุกชะนิด ซึ่งแต่ละชนิดมีจำนวนรวมกันตั้งแต่ ๘๐ เมตรขึ้นไป จะให้แปลความว่า ผ้าป๊อปปลิ้นทุกชะนิดรวมกันเป็นชะนิดเดียวกัน ดังที่ฎีกาของโจทก์หาได้ไม่ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 479/2490 พนักงานอัยยการกรมอัยยการ โจทก์ นางเสรี บุพพการี จำเลย