คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1763/2492

ลูกจ้างของผู้ที่ได้รับอนุญาตให้จำหน่ายยาสูบได้ จำหน่ายยาสูบในฐานะเป็นลูกจ้างและในนามของนายจ้าง ซึ่งขณะนั้นไปธุระเสียที่อื่น ถือว่าเป็นการทำแทนนายจ้างไม่มีความผิด. (อ้างฎีกาที่ 84/2488)

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจจำหน่ายยาสูบตราฆ้องให้ อ. ๑ ซอง ในเขตต์จำหน่ายยาสูบ โดยมิได้รับอนุญาต จำเลยให้การรับว่าได้จำหน่ายยาสูบจริงดังฟ้อง แต่จำหน่ายในฐานะเป็นลูกจ้างและในนามของนายเซ็งเหลียง ซึ่งได้รับอนุญาตให้จำหน่ายยาสูบได้ แต่ขณะนั้นนายเซ้งเหลียงไม่อยู่ไปธุระเสียที่อื่น โจทก์,จำเลยไม่สืบพะยาน ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นว่า จำเลยไม่มีผิด ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงรับกันว่าจำเลยจำหน่ายยาสูบไปในฐานะเป็นลูกจ้างและในนามของนายจ้าง ซึ่งเป็นผู้ที่ได้รับอนุญาตให้จำหน่ายยาสูบได้ ดังนี้ ก็ต้องถือว่า การกระทำที่จำเลยกระทำไปนั้นเป็นการทำแทนนายจ้าง ในกิจการที่ได้รับอนุญาตโดยชอบย จะเอาผิดแก่จำเลยฐานจำหน่ายยาสูบไม่ได้รับอนุญาตหาได้ไม่ ฎีกาที่ ๘๐/๒๔๘๖ ที่โจทก์อ้าง รูปคดีไม่ตรงกับเรื่องนี้ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1763/2492 อัยยการระยอง โจทก์ นายตึ๋ง แซ่หลิม ล.