คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1937-1946/2492

ที่จะเป็นผิดตาม พ.ร.บ.มาตราชั่งตวงวัด 2466 มาตรา 31 นั้นจำเลยจะต้องใช้โดยรู้อยู่แล้วว่าเครื่องชั่งนั้นไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติ.

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีเครื่องชั่งไว้ในครอบครองซึงถูกแก้ไขเปลี่ยนแปลงเพิ่มจำนวนหน่วยแห่งน้ำหนักเครื่องชั่ง โดยเข็มชี้แสดงจำนวนหน่วยน้ำหนักมากกว่าความเป็นจริง และใช้ชั่งหมูขายให้แก่ประชาชนโดยจำเลยรู้อยู่แล้วว่าเครื่องชั่งนั้นได้ถูกแก้ไขดังกล่าว ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.มาตราชั่งตวงวัด ๒๔๖๖ มาตรา ๓๑,๓๒ จำเลยให้การว่าเป็นเครื่องชั่งที่เจ้าพนักงานรับรองแล้ว จะคลาดเคลื่อนอย่างไร หรือไม่ ไม่ทราบ ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยไม่ผิดตามกฎหมายที่โจทก์อ้าง ให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำผิดตามมาตรา ๓๑ เพราะใช้เครื่องชั่งที่ถูกแก้ไขเปลี่ยนแปลง เมื่อได้ความว่าเครื่องชั่งไม่ถูกแก้ไขเปลี่ยนแปลง เป็นเรื่องข้อเท็จจริงต่างกับฟ้องตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๙๒ พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามมาตรา ๓๑ จำเลยจะต้องใข้โดยรู้อยู่แล้วว่าเครื่องชั่งไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติ แต่ข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังมาหาปรากฎว่าจำเลยรู้ไม่ จึงลงโทษจำเลยไม่ได้ โดยไม่ต้องวินิจฉัยข้ออื่น พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1937 - 1946/2492 อัยยการเพ็ชรบุรี โจทก์ นายกิม แซ่ตั้ง, นายเอี่ยม แซ่จิว, นายฮกใช้ แซ่แต้, นายจุ้ย แซ่เล้า, นายเกียยัง แซ่ตั้ง, นายเส็ง แซ่โซว, นายย้ง แซ่เจี่ย , นายเซ่ง แซ่ก๊วย, นายเล็ก แซ่พัว, นายฮั้ง แซ่เตีย ล.