คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1001/2493

ขอใบเหยียบย่ำแล้วไม่ทำประโยชน์ใน 2 ปี ย่อมสิ้นสิทธิแห่งการจับจองที่ดินนั้นแล้วเมื่อเจ้าพนักงานออกใบเหยียบย่ำในที่ดินนั้นให้ผู้อื่นจับจองต่อไปผู้ได้รับ ใบเหยียบย่ำเดิมจะขัดขวางไม่ได้

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขอใบเหยียบย่ำที่ดินทับที่ของโจทก์ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ห้ามจำเลยเกี่ยวข้อง ศาลชั้นต้นฟังว่าที่พิพาทอยู่ในใบเหยียบย่ำของโจทก์จริง แต่ที่วิวาทว่างเปล่า ปราศจากการครอบครองโจทก์หมดสิทธิพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ขอใบเหยียบย่ำไว้แล้วไม่ทำประโยชน์ใน ๒ ปี โจทก์สิ้นสิทธิแห่งการจับจองที่ดินตาม พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน (ฉะบับที่ ๖) ๒๔๗๙ มาตรา ๙ โจทก์จะอ้างว่าจำเลยเหยียบย่ำที่พิพาทไม่ชอบด้วย ก.ม.ไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1001/2493 นางเส่ง ซุยจินา โจทก์ นางหน่วง อักษรสม ล.