คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 845/2494

ผู้เช่าทำการฟักไข่ขายเป็นอาชีพและได้จดทะเบียนพาณิชย์ไว้ ดังนี้ ถือได้ว่าที่เช่ารายนั้นมิใช่เคหะตามความหมายของ พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ ในกรณีเช่นนี้ แม้ตัวผู้เช่าจะไม่ได้ฟักไข่ขายเอง แต่มารดาผู้เช่าเป็นผู้ทำการฟักไข่ขายในห้องเช่า ส่วนตัวผู้เช่าไปรับจ้างที่อื่นก็ดี ก็ไม่ได้รับความคุ้มครองเช่นเดียวกัน เพราะได้ใช้สถานที่นั้นประกอบการค้า

โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่าของโจทก์ ศาลล่างทั้ง ๒ พิจารณาแล้ว ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้ทำการฟักไข่ขายเป็นอาชีพ และได้จดทะเบียนพาณิชย์ไว้ ที่เช่ารายนี้จึงมิใช่เคหะตามความหมายของ พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯพิพากษาขับไล่จำเลย จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับเฉพาะข้อกฎหมาย ข้อกฎหมายที่จำเลยฎีกา มีความว่าจำเลยผู้เช่ามิได้ทำการค้า คือฟักไข่ขาย หากมารดจำเลยเป็นผู้ทำ ส่วนจำเลยไปรับจ้างที่อื่น จึงควรได้รับความคุ้มครองจาก พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ ศาลฎีกาเห็นว่า แม้มารดาจำเลยทำการค้าในห้องเช่าก็ไม่ทำให้การวินิจฉัยเปลี่ยนแปลง เพราะได้ใช้สถานที่นั้นประกาศการค้า ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 845/2494 พระเจ้าวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าจุลจักรพงศ์ โดยนายสถิตย์ นิยมศิลป์ ผู้รับมอบ อำนาจ โจทก์ นายกิมอ้ง แซ่ตั้ง จำเลย