คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1332/2495

โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยมีกระสุนปืนสำหรับใช้เฉพาะแต่ในการสงคราม ขอให้ลงโทษ เมื่อทางพิจารณาได้ความว่า ทางราชการได้จ่ายกระสุนปืนแบบนี้ให้ตำรวจใช้ในการปราบโจรผู้ร้ายเป็นการเอาไปใช้นอกจากการสงคราม ดังนี้ ก็ไม่มีทางที่จะชี้ขาดว่าเป็นกระสุนที่ใช้เฉพาะแต่ในการสงคราม

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีกระสุนปืนชะนิด ๓ แฉก ๑ นัด อันเป็นเครื่องกระสุนปืนสำหรับใช้เฉพาะแต่ในการสงคราม กับจำเลยมีเครื่องประกอบอาวุธปืนและเครื่องกระสุน ฯลฯ ขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.อาวุธปืน จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์ ๑ ปาก แล้วงดสืบพยานต่อไป วินิจฉัยว่า ลูกกระสุนปืนของกลางเป็นชะนิดแบบ ๘๓ ที่กองทัพญี่ปุ่นเคยเอาใช้ในประเทศไทย เวลานี้ก็ยังใช้ในราชการทหารและตำรวจทั้วไป และทางราชการตำรวจจ่ายกระสุนแบบให้ตำรวจใช้ในการปราบปรามผู้ร้ายอยู่ จะว่าเป็นการใช้เฉพาะในการสงครามไม่ได้ จึงพิพากษาลงโทษตาม พ.ร.บ.อาวุธปืน ฯลฯ มาตรา ๗๒ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้สืบพยานต่อไป แล้วพิพากษาใหม่ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อฟังข้อเท็จจริงว่า ทางราชการได้จ่ายกระสุนปืบแบบนี้ให้ตำรวจใช้ในการปราบปรามผู้ร้าย คือเอาไปใช้นอกจากการสงคราม ดังนี้ ก็ไม่มีทางที่จะชี้ขาดว่าเป็นกระสุนที่ใช้เฉพาะแต่ในการสงครามดังฟ้อง จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีไปตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1332/2495 อัยการจังหวัดราชบุรี โจทก์ นายปั่น ทองดอนพุม จำเลย